Schrijven, leerzaam, zinvol, magisch, oneindig...

Een sombere zaterdagmiddag in juni. Het is lente en de zomer staat voor de deur. Nou ja, meteorologisch dan. Ietwat verveeld scrol ik door de Google afbeeldingen. Aangezien ik dol ben op kleding, en daarom vaak op zoek naar inspirerende combinaties, snuffel ik graag tussen de Google afbeeldingen. 

Maar het begint me nu toch een beetje te duizelen. Er zijn al zoveel goede ideeën aan mij voorbij gekomen, dat ik door de bomen het bos niet meer zie.

Gapend sluit ik de pagina en staar vermoeid naar buiten. Zal ik even met de hond gaan wandelen? Nee, veel te beroerd weer buiten. Een leuk programma kijken? Ook geen zin in. Weet je wat? Ik start Google Drive, open een nieuwe Google document en begin te schrijven.

Woorden, zinnen en verhalen…

Je hebt ze altijd bij je. Of je nu op je werk bent, in het winkelcentrum loopt, op een verjaardag zit of  gewoon thuis, wanneer je verveeld op de bank zit.

Sinds ik veel schrijf ben ik onbewust alert op inspiratie. Observerend in het Openbaar Vervoer, luisterend naar de gesprekken om mij heen, zelf in conversatie met mijn collega’s, kijkend naar een programma of wanneer ik een verhaal lees wat me bij de keel grijpt.

De woorden, ze slaan zich op in mijn hoofd. Maar niet om daar te blijven. Ze moeten er uit. Het moet zwart op wit.

Waarom...?

Woorden, zinnen en verhalen, ze doen iets met je, ze maken iets los. Je kunt er áltijd wat mee. Het maakt mijn verveelde, sombere en mistroostige middag tot een interessante en uiteindelijk een zinvolle dag.

De tijd vliegt. Je dwingt jezelf je gedachten en gevoelens ordelijk neer te zetten. De woorden worden zinnen, en de zinnen rijgen zich aaneen tot een verhaal. Ik bevind mij ineens heel ergens anders. Ik kruip in de huid van een ander. Ik ruik geuren, hoor stemmen en ervaar gevoel.

Wanneer de knop om is, word ik enthousiaster, nieuwsgierig, verdiep ik mij en kom ik tot conclusies.

Leerzaam...

Het klinkt je waarschijnlijk raar in de oren. Maar ik leer van mijn eigen schrijfsels. Wanneer ik nieuwe inzichten heb, te maken krijg met andere denkbeelden of wanneer bepaalde zaken mij opvallen waar ik over wil schrijven, zoek ik ondersteunend materiaal. Materiaal wat daar op voort borduurt, wat versterkt, maar die mij ook attendeert op zaken waar ik zelf nog niet bij had stil gestaan. Het maakt mijn schrijfsel nog boeiender en levendiger, voor de lezer (hopelijk) maar ook voor mij zelf.

Schrijven, het heeft iets magisch. Het is iets oneindigs. Het maakt mijn tijd, mijn dagen, ja mijn leven zinvol.

Het boek: 'Bob de straatkat'

Een blogpost over een boek? Ja, ik ben dol op lezen. Ik lees vrijwel dagelijks. En eigenlijk wel van verschillende genres. Maar dit verhaal is er één die me vanaf de eerste bladzijde enorm aansprak. Ik kan iedereen aanbevelen om het te lezen.

Dit waargebeurde verhaal draait om twee personen: James Bowen, een straatkrant- straatkrantverkoper, en zijn kat, Bob. Maar zoals de titel al doet vermoeden, staat vooral Bob de straatkat, centraal.

verkoper, en zijn kat, Bob. Maar zoals de titel al doet vermoeden, staat vooral Bob de straatkat, centraal.

James zit in een afkickprogramma en woont begeleid zelfstandig. Op een dag zit er een rode kater in het appartementsgebouw waar James woont. Het dier is er slecht aan toe.  

Een stukje uit het boek...

Hij bleef me met die intelligente, wat afstandelijke blik aankijken, alsof hij me probeerde in te schatten. Ik besloot hem in zijn nek te aaien. Om vriendjes te worden, maar ook om te voelen of hij misschien een bandje of een ander identificatieding om had. In het donker was dat moeilijk te zien. Ik volde niets en dacht daarom dat hij een zwerfkat moest zijn. Er waren in Londen een heleboel zwerfkatten. Blijkbaar vond hij het aaien fijn, want hij gaf me zacht kopjes. Toen ik hem op zijn rug klopte, voelde ik dat hij slecht in zijn vacht zat. Er zaten zelfs een paar kale plekken in. Hij had duidelijk behoefte aan een goede maaltijd. En doordat hij me zo enthousiast kopjes gaf, begreep ik dat hij ook veel liefde en zorg kon gebruiken. ‘Arme drommel. Volgens mij is het een zwerfkat. Hij heeft geen bandje of zo om en is heel mager,’ zei ik , terwijl ik opkeek naar Belle, die geduldig bij de trap stond te wachten. Ze kende mijn zwak voor katten. ‘Nee James. Je kunt hem niet meenemen.’ Ze knikte in de richting van de deur waarvoor de kat zat. ‘Hij is echt niet zomaar naar binnen gelopen en daar gaan zitten. Hij woont daar. Waarschijnlijk wacht hij tot de bewoners thuiskomen en hem binnenlaten.’

Hoe gaat het verder...

Nadat James zich ervan verzekerd heeft dat de eigenaar niet in het appartementsgebouw woont, neemt hij de kat mee en verzorgt hem. James gaat er vanuit dat Bob op straat leeft en besluit, dat wanneer hij weer gezond is, binnen afzienbare tijd zijn leven op straat moet oppakken. Maar Bob denkt daar heel anders over…

Tot slot

Ik heb het boek met tranen in mijn ogen gelezen. Het ontroerde mij om te lezen over de band tussen James Bowen en zijn kat Bob. Ongelofelijk dat dit echt gebeurd is. Nog nooit heb ik een verhaal gelezen door de ogen van een straatkrantverkoper. Dit alleen al doet mij nu heel anders naar straatkrantverkopers kijken.

Ik ben een echte dierenliefhebber, wat voor mij waarschijnlijk de doorslag gaf, om dit boek te lezen. Maar ook wanneer je niet zo dol bent op dieren, zal dit verhaal, hoe dan ook, iets met je doen.

Wel blijft als een paal boven water staan wat op de voorkant van het boek staat: ‘hoe ik het leven van een kat redde en hij dat van mij…’

Niet voor niets is dit boek een bestseller.

Het kruidenbakje van de Intratuin, hip, decoratief en praktisch...

De mensen die mij kennen, weten dat ik van mijzelf totaal geen groene vingers heb. Iets wat nog niet wil zeggen dat ik niet van bloemen en planten houd. Want een mooie gekleurde bos bloemen of een gezellige plant vind ik sfeervol en huiselijk. En ik kan er ook enorm van genieten hoe anderen er in op gaan om de leukste, mooiste maar ook lekkerste dingen kweken. Maar verder als dat, én proeven, kom ik niet.

Maar, de voortuin is opgeknapt, het is lente, en de zomer staat voor de deur. Wat groene aankleding kan niet ontbreken. Op naar de Intratuin dus.

Zelfs voor iemand die meer interesse heeft in mode en beauty is een middagje Intratuin helemaal niet vervelend. Integendeel.

Het tuincentrum heeft echt aan alles gedacht. En dan bedoel ik ook écht álles. Tot in de kleinste details vindt je artikelen om je huis op te fleuren. Zowel buiten, als binnen.

Daarnaast is het tuincentrum kleurrijk, heerlijk geurend en sfeervol opgezet. En om je bezoek compleet te maken met een lekker stuk appeltaart en koffie,  kun je plaats nemen in het restaurantje.

De kruidenafdeling…

En dan loop ik opeens de kruidenafdeling op. Een afdeling die toevallig wél mijn interesse heeft. Dit, aangezien ik graag verse muntthee drink.

Mijn besluit is gelijk genomen. Ik wil een muntplantje, zodat ik hier thuis onbeperkt van kan drinken.

Maar dan kom ik er achter dat er meerdere soorten muntplantjes zijn. Zo maak ik kennis met ‘Chocolate munt’ en ‘Marokkaanse munt’. En ze ruiken allebei goed. Welke zal ik kiezen?

Een kruidenbakje…

Het oog van John valt op een kruidenbakje. Dit kunststof kruidenbakje bestaat uit twee rondingen. In iedere ronding past een potje met een kruidenplantje. Wanneer je de potjes in het kruidenbakje zet, komen alleen de plantjes boven het kruidenbakje uit.

Aan het bakje zit nog een klein lusje waarin een speciaal kruidenschaartje zit. De kruidenbakjes zijn verkrijgbaar in drie kleuren: wit, lime-groen en knalroze. Het schaartje is alleen in het wit.

Mijn keuze is gemaakt. Of beter gezegd, ik hoef geen keuze te maken. Ik neem de Chocolate munt en de Marokkaanse munt én een kruidenbakje. Natuurlijk in de kleur roze.

Praktisch en decoratief…

Het kruidenbakje staat nu bij mij op het aanrecht. Naast het feit dat dit leuke accessoire hip en decoratief is, is het ook erg praktisch. Je bent gelijk klaar aangezien je niet op zoek hoeft naar een potje of iets dergelijks. Af en toe wat water geven en verder lekker oogsten voor een verfrissende kop thee.

Het is echt een ontwerp waarvan je denkt, dat ík daar niet opgekomen ben! Chappeau voor de bedenker(s)!

Mijn geliefde Chromebook...

Schrijven. Wanneer ik hier mee aan de slag ga wil ik dat in een prettige omgeving doen. In ons thuis-kantoor staat een pc. Maar de omgeving is wat rommelig en niet gezellig (naar mijn mening dan). Ik heb mij wel een paar keer daarin opgesloten om te schrijven. Maar het stond me tegen. Ik moest mezelf er echt toe zetten om daar te gaan schrijven. Heel jammer, want ik had schrijfkriebels en het moest er gewoon uit.

Je moet overal kunnen schrijven...

Met mooi weer wil ik gewoon in de tuin kunnen schrijven. Wat mij betreft in het gras of lekker onderuit gezakt op een tuinstoel met een glas bubbels naast me.

Of wat dacht je van een gezellige opgeruimde huiskamer met kaarsjes aan en een gezellig muziekje? Of gewoon in je slaapkamer, op je bed met een spinnende kat naast je.

Mijn zoektocht…

Nou is een schrijfblokje en een pen snel gekocht. Natuurlijk gebruik ik dit schrijfgerei ook op z’n tijd. Voornamelijk om mijn gevoelens onder de woorden te brengen of ‘de schrijfmotor’ op gang te brengen. Maar na een kwartier ingespannen schrijven krijg ik toch wel kramp in mijn hand. Een heel artikel schrijven met de hand is geen optie.

Ik moest een verplaatsbare pc hebben. Een laptop dus.

Toch best lastig…

Oke, die keuze was gemaakt. Maar welke laptop past het beste bij je? Hoe groot of hoe klein? Welke mogelijkheden moet het hebben? Of is een tablet met een mobiel toetsenbord misschien een goede optie? En kan de laptop een beetje een stootje hebben? Ik wil er toch van hot naar her mee kunnen slepen. Het bleek nog niet zo’n eenvoudige klus. De ene laptop is nog mooier dan de andere. En de ene laptop heeft nog leukere snufjes dan de andere.

Ik moest er wel mijn hoofd bij houden en goed beseffen waar ik het écht voor nodig had.

Bingo…

Het was nadenken, informatie inwinnen, reviews lezen, het een tegen het ander afwegen. Toen ik dacht mijn keuze gemaakt te hebben viel mijn oog toevallig op een laptop met het woord: Chromebook. Meerdere merken bleken een ‘Chromebook’ aan te bieden. En toch erg leuk geprijsd. Toch maar even googelen wat dat inhoudt. Toen viel het kwartje. Dit paste precies bij mij. Natuurlijk moest ik nog wat details navragen. Maar de keuze was eigenlijk al gemaakt. En ik kan een Chromebook iedere schrijver eigenlijk wel aanraden.

Een Chromebook...?

Een Chromebook is een laptop. Maar niet zomaar een laptop. Het is een nieuw type computer dat erg snel in gebruik is dankzij de SSD-card. Een Chromebook draait geheel onder Google op het besturingssysteem Chrome OS. Het enige wat je nodig het is een account bij Google en je kunt meteen aan de slag.

Alles wat je op een Chromebook doet wordt opgeslagen in de cloud. Je Chromebook wordt standaard geleverd met een aantal Google Apps, die je eventueel nog kunt uitbreiden door de gewenste Apps te selecteren in de Chrome Store.

Eigenlijk een soort ‘internet laptop’...

Doordat een Chromebook geheel onder Google draait, is het eigenlijk puur een ‘internet-laptop’. Je kunt er geen programma’s op installeren. Hierdoor zal je Chromebook altijd snel blijven. Een bijkomend voordeel hiervan is dat de laptop nooit warm wordt, omdat er op de achtergrond niet nog allemaal programma’s draaien. En bovendien scheelt dat ook in de batterij duur. Wanneer je Chromebook is opgeladen kan deze er weer zo’n 9 uur tegenaan (hangt er wel een klein beetje vanaf wat je er voornamelijk mee doet). En bovendien is je Chromebook daarom ook niet zwaar. Het is een lichte laptop die je makkelijk overal mee naar toe neemt.

Daarnaast heeft Google een ingebouwde beveiliging, wat het overbodig maakt om een virusscanner aan te schaffen. Je Chromebook zal dus altijd snel blijven.

Ideaal voor het schrijversvak…

Nee, je kunt er geen Microsoft Office op installeren. Maar gelukkig heeft Google hier aan gedacht, namelijk: Googledrive. Dit is een persoonlijke schijf waar een tekstverwerker, een spreadsheet, presentatie, formulier en tekening is ingebouwd. Ze zijn niet zo uitgebreid als Microsoft Office, maar voor mijn teksten kan ik er goed mee uit de voeten. En je werk wordt opgeslagen in de cloud. Wanneer je inlogt op een andere pc of laptop onder Google, kun je hier, waar je ook bent, mee aan de slag.

Zijn er dan helemaal geen nadelen…?

Natuurlijk wel. Je bent behoorlijk gebonden aan internet. Alhoewel je Googledrive ook offline kan gebruiken. Het enige wat ik soms nog wat lastig vind is het spiegelende scherm. Verder loop ik niet tegen veel problemen aan.

Tot slot…

Een Chromebook is even wennen. Maar wanneer je er wat bekend mee raakt is het een erg gebruikersvriendelijk systeem. Ik ben erg gecharmeerd van het simpele maar efficiënte Google OS.

En ook de prijs maakt het wellicht interessant. Ik heb een HP 14 inch Chromebook voor €329,00. Dat is nog eens leuk schrijven.

Hopelijk zijn jullie net zo enthousiast als ik.