Pagina's

woensdag 25 november 2015

Het boek: ´Vlucht uit kamp 14´...

Het plan was dat Shin voorop zou gaan tot ze het hek voorbij waren, maar hij gleed uit en viel op zijn knieën op het met ijs bedekte patrouillepad. Park was als eerste bij het hek. Terwijl hij neerknielde, stak hij zijn armen, hoofd en schouders tussen de twee laagste rijen draad door.


Een fractie daarna zag Shin vonken en rook hij de lucht van brandend vlees. De meeste elektrische hekken die voor beveiliging zijn neergezet, schrikken overtreders af met een pijnlijke, maar bijzondere korte stroomstoot. Ze zijn niet bedoeld om te doden, maar om dieren en mensen af te schikken. Elektrische hekken die wel bedoeld zijn om te doden, worden gevoed door een constante stroom, waardoor mensen, door onwillekeurige spiersamentrekkingen, aan de draden blijven vastzitten, met verlamming en dood als gevolg.
Voordat Shin overeind kon komen, bewoog Park al niet meer. Misschien was hij al dood. Maar door het gewicht van zijn lichaam werd de onderste draad omlaag getrokken, waardoor die tegen de besneeuwde grond drukte en een klein gat in het hek veroorzaakte.
Zonder aarzeling kroop Shin over het lichaam van zijn vriend, waarbij dat als een soort isolatiekussen fungeerde. Terwijl hij zich door het hek wurmde, kon Shin de stroom voelen. Zijn voetzolen voelden aan alsof er naalden in werden gestoken.


Waar gaat het boek: ‘Vlucht uit kamp 14’ over…
Dit boek verhaalt het schokkende en waargebeurde verhaal van de Koreaans Shin. Hij is geboren in Kamp 14, in Noord Korea. Van jongs af aan zijn de kampregels er bij de kleine Shin ingestampt. Je mag niet niemand vertrouwen. Elk verdacht gedrag of aanwijzing op overtreding moet gerapporteerd worden. Iedere (oog)getuige van een misdrijf, die dit niet heeft gemeld wordt doodgeschoten. In het kamp moet iedereen ruim 15 uur per dag dwangarbeid verrichten. Er is nooit genoeg te eten en de mensen leiden er een traumatisch en uitputtend bestaan. Wanneer hij vier jaar oud is, maakt hij voor het eerst een executie mee. Bedoeld als voorbeeld, wat er gebeurd, wanneer je de kampregels overtreedt.


Op een nacht, wanneer Shin op één van zijn zeldzame verblijven bij zijn moeder is, betrapt hij zijn moeder en broer op een ontsnappingspoging. Shin ontvlucht het huis en meldt dit direct bij een bewaker. Die zet alles in gang om de moeder van Shin en zijn broer te arresteren. Omdat de bewaker Shin’s naam niet heeft gemeld, maar alle eer aan zichzelf houdt, wordt ook Shin gearresteerd en naar de ondergrondse gevangenis gebracht. Hier wordt hij gemarteld. Hij wordt boven een vuur gehangen, waardoor hij enorme brandwonden oploopt. Ze willen weten wat hij hiervan wist. Als Shin hen verteld dat hij de ontsnappingspoging heeft gemeld, wordt hij niet geloofd. Hij wordt gevangen gezet. Maar als later blijkt dat Shin toch de waarheid heeft verteld, mag hij uiteindelijk de gevangenis verlaten, waarna hij getuige is van de executie van zijn moeder en broer.


Aan het einde van zijn schoolcarrière in het kamp, wordt Shin te werk gesteld in een textielfabriek. Hier krijgt hij de opdracht bevriend te worden met een nieuw binnen gekomen gevangene, om meer informatie bij hem los te peuteren. Maar dit ontaard in een echte vriendschap. Shin komt meer te weten over de wereld buiten het werkkamp. Iets wat een eerste aanleiding is om daadwerkelijk aan een ontsnappingspoging te denken.


Tot slot…
Ik heb het boek met groeiende verbazing en ontzetting gelezen. Hoe is dit mogelijk? Wat een afschuwelijk en mensonterend leven leiden honderdduizenden Noord Koreanen in de werkkampen in Noord Korea.
Shin weet gelukkig op een wonderbaarlijke manier te ontsnappen. Maar ook na het werkkamp heeft de zwaar getraumatiseerde Shin, een zwaar en moeilijke psychische weg te gaan. Een boek wat ik iedereen kan aanraden.

zondag 22 november 2015

Twijfel in de liefde...

‘Ik weet echt niet zo goed wat ik hier mee aan moet.’ In de bus op weg naar huis, vang ik het gesprek achter mij op. Eigenlijk kán ik het ook niet negeren, aangezien de persoon in kwestie haar verhaal op een behoorlijk volume voert.
Het is een gesprek tussen twee jonge meiden. Meiden die zich bezig houden met de liefde. Een onderwerp die mij op die leeftijd ook druk bezette.

‘Het is een heel tijdje goed gegaan. Maar sinds ik op vakantie ben geweest is íe zó afstandelijk. Ik moet iedere keer bellen. En als hij dan opneemt, dan geeft hij hele korte antwoorden. Pas wilde ik even langs gaan, maar hij wilde graag aan verslagen werken. Die wilde hij voor het einde van het jaar af hebben. En als ik dan later vraag hoe het met zijn studie staat, blijkt dat hij nog niet eens aan die verslagen is begonnen!’
‘Maar jullie hebben wel gezoend en zo?’ vraagt haar gesprekspartner. ‘Ja, ik was al lang blij dat het zo ver is gekomen. Het heeft twee jaar geduurd voordat hij mij eindelijk een beetje zag staan.’

Mijn gedachten gaan in een flits terug in de tijd. Een periode waarin ook ik flink geworsteld heb met mijn gevoel. Mijn eerste echte relatie. Iets wat zo mooi begon, maar wat toch na anderhalf jaar scheurtjes vertoonde. Scheurtjes, waarbij mijn gevoel alarm sloeg.
‘Als hij werkelijk altijd zo is, dan wil ik hier niet mee leven’ zei een stem in mij. Ik besloot het bespreekbaar te maken.

Hierop reageerde mijn ex-vriendje paniekerig. ‘Nee, nee, ik weet zeker dat wij voor elkaar gemaakt zijn. Ik vind, als je twijfelt aan een relatie, dan moet je er mee door gaan totdat je gevoel weer goed is.’
Persoonlijk vond ik dat een rare redenatie. ‘Maar als het gevoel niet van beide kanten goed is, dan is er toch alle reden voor om dit te stoppen?’ bracht ik er tegen in. ‘Nee, juist niet.’

Ik besloot het te proberen. Je wilt niet gelijk iets wat zo goed begon, aan de kant zetten. Dit worstelen duurde nog een half jaar. Een half jaar waarin de emoties van mijn ex-vriendje zo hoog opliepen, dat hij zijn frustraties uitte in lichamelijk geweld. Een harde les. Een les die mij deed voornemen de rest van mijn leven op mijn gevoel te vertrouwen.

Het liefst wil ik mij omdraaien naar het meisje in kwestie. Haar toeschreeuwen niet met zich te laten spelen. Het is wel een andere situatie dan die van mij. Maar volg in dit stadium van een relatie in vredesnaam je gevoel. Voelt het niet goed, stop er dan mee. Je bent nog jong, er liggen nog veel kansen en mogelijkheden. Richt je daar op!

Maar ik kan niets doen. Ik doe zelfs net alsof ik niets hoor. Stiekem hoop ik  dat ze de goede beslissing maakt.

woensdag 18 november 2015

Geluk is het enige wat zich vermenigvuldigt als je het deelt...

Geld maakt niet gelukkig. Iets wat we waarschijnlijk al vaak gehoord hebben. Wanneer je altijd de eindjes aan elkaar moet knopen denk je misschien wel bij jezelf: ‘maar het is wel makkelijk als je het hebt…’. En eigenlijk is dat wel zo. (Straat)arme mensen die ineens rijk worden gaan het leven zonniger inzien.
Maar uit onderzoek is gebleken dat mensen die genoeg middelen hebben om in hun basisbehoeften te voorzien bij een inkomensstijging tijdelijk een verhoging van hun geluksgevoel hebben. Na een jaar is daar niets meer van over. Sterker nog, mensen die geld weggeven, zijn gelukkiger dan mensen die het aan zichzelf besteden. Best interessant eigenlijk.

Delen maakt rijk
Wat is eigenlijk de definitie van delen? Als het over delen gaat zoals bedoeld in dit artikel is de definitie: samen met een ander gebruiken. Eigenlijk geef je iets zonder belang weg van jezelf. De ander hoeft er niets voor te doen (anders zou het ruilen worden).

De maatschappij van tegenwoordig lijkt te geloven dat geld gelukkig maakt. Het past ook niet bij de menselijke intuïtie om te delen. Bij kleine kinderen zie je al dat het lastig is. Als ze tien snoepjes hebben gekregen zijn die toch voor jou zelf? Delen moet dus al van jongs af aan worden aangeleerd.

Uit onderzoek is ook gebleken dat de meeste mensen denken gelukkiger te worden wanneer je geld aan jezelf besteedt, dan het te besteden aan iemand anders. Niets is minder waar. Het punt is dat je al snel te veel hebt, overvloed dus. Delen vanuit je overvloed maakt gelukkig. Wanneer je een stukje van jouw tijd, geld of rijkdom deelt voelen mensen zich speciaal. En het mes snijdt aan twee kanten. Je maakt iemand blij, maar je ervaart zelf ook een geluksgevoel. Eigenlijk verspreidt je jouw geluk. En gelukkige mensen zijn vrijgeviger en aardiger dan ongelukkige mensen. De cirkel is weer rond.

Maar er zijn nog meer interessante gevolgen. Wanneer jij dingen deelt dan reageert de omgeving daar op. Naar jou toe zal dezelfde houding terug komen. En geven of delen hoeft niet altijd geld te kosten.

Gratis
De mooiste dingen in het leven zijn namelijk gratis zoals een knuffel, een lach, vrienden, een kus, familie en liefde. Kijk om je heen wat de mensen in je omgeving nodig hebben. De één wil graag een welgemeend compliment, de ander een luisterend oor, de volgende weer een goed gesprek. Wat is het leven soms toch simpel.
Kortom, als iedereen op de wereld zou gaan delen (in de breedste zin van het woord) worden we allemaal een stuk gelukkiger. Dus, begin er vandaag nog mee!

zondag 15 november 2015

Leuk psychologisch weetje...

Relaties opbouwen. Er komt een hoop bij kijken. Veelal passeren er processen waar wij ons totaal niet van bewust zijn, maar die wel een beslissende rol spelen. Zo schijnt bij het kiezen van een levenspartner bijvoorbeeld, de lichaamsgeur en de stem heel belangrijk te zijn.
In het leven hebben we verschillende soorten relaties. Denk aan familie, vrienden of collega’s. Hoe bouw je die relaties op? En wat speelt er eigenlijk allemaal onbewust mee?

Helaas ben ik geen deskundige. Al interesseren zulk soort onderwerpen mij wel. Vandaag liep ik toevallig tegen een artikel aan, die een leuk psychologisch weetje onthulde op het gebied van opbouwen van relaties. Een weetje die ik graag met jullie deel.

Lachen…
Een dag niet gelachen, is een dag niet geleefd, zo luidt het bekende gezegde. Lachen is gezond en het maakt je gelukkig. Dit komt omdat je tijdens het lachen het gelukshormoon endorfine aanmaakt. Maar bij het opbouwen van relaties speelt, lachen, ook een belangrijke rol.
Wanneer je met elkaar lacht, dit kan samen zijn, maar ook in een groep, zijn mensen namelijk eerder geneigd, persoonlijke informatie met elkaar te delen.

Eerder was er al bekend dat lachen gedrag stimuleert wat de ontwikkeling van relaties ten goede komt. Maar het hoe en wat, was nog niet duidelijk. Deze conclusie licht een klein tipje van de sluier op.


Onbewust…
Het grappige hieraan is dat de persoon in kwestie niet door heeft persoonlijke informatie te delen. Maar degene die de boodschap ontvangt merkt dat juist weer wel op.
Bij het opbouwen van relaties is het minder belangrijk dat je zelf het idee hebt persoonlijke informatie te onthullen. Het gaat er vooral om dat de ander het gevoel krijgt dat je openhartig bent. Dit schept vertrouwen en geeft de relatie verdieping.

Processen die onbewust verlopen, maar waar je door onderzoek juist bewust van kunt worden, kun je mogelijk in je voordeel inzetten. Observeer dit eens de komende tijd. Op je werk, in familieverband of gewoon hoe jij jezelf gedraagt, bij je vrienden. Wil je aan een relatie werken en verdiepen, probeer dan iets te vinden waar je allebei of allemaal om kunt lachen. Kijk een leuke comedy, snij een hilarisch onderwerp aan of pak een terrasje en lach (niet uitlachen natuurlijk) om de grote diversiteit in mensen. Ervaar en kijk wat er gebeurd. Het is het proberen waard, toch?

woensdag 11 november 2015

Pimpen... Leuk!!!

Creativiteit. Ik ben er van overtuigd dat het in iedereen zit. Waarschijnlijk denkt iedereen bij dit woord aan iets van handwerk, zoals breien, haken, kaarten maken, sieraden maken, taarten maken, schilderen enzovoorts. Echt van die typische dingen die je op de Kreadoe beurs zou kunnen vinden.

Toch strekt creativiteit zich veel verder uit. Ga eens na wat jij leuk vindt. Heb je groene vingers? Dan vindt je het vast leuk om de tuin er kleurig en gezellig uit te laten zien. Ben je een echte klusser? Dan is voor jou de uitdaging om iets, je huis bijvoorbeeld, mooi en waarschijnlijk het liefst voorzien met de laatste snufjes te bouwen of te bewerken. Of houdt je juist van schrijven? Ook dan kun je je creatieve geest de vrije loop laten in uiteenlopende onderwerpen en natuurlijk in geschreven tekst.

Pimpen…
Maar vanwaar deze inleiding? De laatste tijd zie je meer en meer dat mensen pimpen op allerlei gebied. Je kunt je telefoonhoesje pimpen, je agenda, een cadeautje, ja nagels, je laptop, je kleding, woonaccessoires, meubels, je terras, het konijnenhok, je camera, je fiets, je auto en noem het maar op.

Maar wat is nu eigenlijk de definitie van pimpen?
Pimpen is een werkwoord dat zoiets betekent als 'opleuken' of 'versieren', vaak op een manier die te overdreven of kitscherig is Het modewoord is afgeleid van het Engelse pimp, dat pooier betekent.

Pimpen is iets op een geheel eigen manier opleuken. Je geeft er geheel je eigen draai aan en dus zeg het tegelijk iets over jouw persoonlijkheid.

Pimpen hoeft niet duur te zijn…
Dat is nou het leuke van pimpen. Ideaal hiervoor zijn winkels zoals Action. Je hebt allerlei goedkope accessoires zoals (strass)stickertjes, glitters, vilten figuren, foam bloemen, nagelstickers, boekjes, woondecoratie artikelen, fotolijstjes, (geur)kaarsen en wat al niet meer.

Pas op, kan leuk zijn...maar verslavend...
Pimpen kan verslavend werken. Omdat het op zoveel gebieden mogelijkheden heeft, zal er een wereld voor je open gaan.
Wanneer je op Youtube een filmpje gaat bekijken over bijvoorbeeld het decoreren van een glazen fles tot woondecoratie accessoire, rol je van het ene idee in het andere, en van het ene onderwerp in het andere. En door er met anderen over te praten, zul je steeds meer mensen ontmoeten die het ook leuk vinden en die je ongetwijfeld nieuwe ideeën aan de hand doen.

Sterker nog, je zal hierdoor een creatieve geest van ontwikkelen. Als je er veel mee bezig bent, gaat je geest, ook on(der)bewust steeds meer en meer ideeën opgooien. Laat je er vooral in meeslepen en wordt een creatieve pimper...

zondag 8 november 2015

Het brein achter...

Met uitgestoken hand komt ze op mij af lopen. Een jonge meid in een zwart tricot jurkje, met een bijpassende zwarte legging, een paar hippe sneakers eronder, een hoge staart en een pony boven haar opvallende lichte blauwe ogen. In een flits zie ik haar donker gelakte nagels. Haar sjaal met print maakt de outfit af.


Een doorsnee persoon eigenlijk. Ze loopt voor ons uit terwijl ze de deur open houdt bij haar kantoor. Een ruimte met een duidelijke vrouwelijke touch. Gezellige plantjes, een hip bankje, een tafeltje met thee, suiker en melk, mooie posters aan de muur, en fel gekleurde accessoires op het bureau.
Terwijl ze koffie voor ons haalt, bewonderen we een poster met gehaakte woonaccessoires. Een overzicht vol creatieve ideeën. Een Pinterest in het piepklein.


Terwijl we de koffie aangereikt krijgen geef ik een compliment voor de poster vol creatie ideeën. ´Haak je zelf ook?´ vraag ik. ´Eh, ja´ antwoord ze. ´Maak jij ook dit soort dingen die op de poster staan?´ vraag ik vervolgens, terwijl ik naar de poster wijs. ´Ja, die heb ik allemaal zelf gemaakt.´ Verrast kijk ik haar aan. ´Ja, die foto´s zijn ook van mijn hand´ gaat ze verder.  ´Via Instagram kan je heel simpel een zo´n poster laten maken, en dat heb ik met mijn eigen foto´s gedaan.´


Het hek van de dam…
Dit is een eerste aanzet voor een heel gesprek. Want ja, wanneer je gezamenlijke interesses hebt, loopt een conversatie vlot, zo niet uit (de hand). Je staat tenslotte niet iedere dag oog in oog met een vrouw die zelf haak patronen ontwerpt, workshops geeft, een eigen website heeft, interviews heeft gehad met bekende vrouwenbladen en zelfs bezig is een eigen boek te schijven die dit voorjaar gaat verschijnen.


Bescheiden….
´Maar, als ik vragen mag,´ zeg ik, ´wat doe je dan eigenlijk hier op kantoor achter een computerscherm?´ Lachend vertelt ze mij dat ze zowel van haar werk, als haar hobby houdt. ´Nou, als ik met zulke bijzondere talenten was gezegend, had ik mij daar volledig op gestort en het onderste uit de kan gehaald´ vertel ik haar stellig. ´Tja, het is een uit de hand gelopen hobby. Ik kan er gewoon mijn ei in kwijt en dat is toch leuk, als je dat naast je werk kunt doen?´

Deze bescheidenheid verbaasd me, maar het siert haar. Iets vol overgave en passie beoefenen zonder commerciële of financiële beweegredenen, brengen creaties voort waarin de liefde van de maker voelbaar is.

woensdag 4 november 2015

Little things can make a big difference...

Uitgerust en relaxed duw ik mijn winkelwagentje door de paden van de supermarkt. Het weekend is goed begonnen. Ik heb lekker uitgeslapen, op mijn gemakje ontbeten. En na de lunch ben ik op pad gegaan om de boodschappen in te slaan. Een lekkere tijd, want de grootste drukte is dan voorbij.

Ik sla het pad van de persoonlijke verzorgingsartikelen in. Normaal gesproken loop ik hier altijd snel door heen. Maar vandaag bekijk ik eens de haar-afdeling wat beter. Mijn kapster had van de week een antiklitborstel. Iets wat mij ook wel handig lijkt. Mijn ogen glijden langs de diverse haarborstels. ‘Little things can make a big difference’ staat er op de borstels. Helaas hangt er geen antiklitborstel bij. Maar het gezegde vind ik erg grappig en blijft me bij.

De fabrikant heeft deze spreuk creatief toegepast. Een simpele haarborstel kan inderdaad het verschil maken. Je haar veranderd van een warrige bos, in een glanzend, representatieve en verzorgd geheel. Dat kunnen veel vrouwen waarschijnlijk beamen. Het is voor mij daarom ook een ‘accessoire’ wat standaard in mijn handtas zit.

Maar het dagelijks leven zit vol met kleine dingen die een groot verschil kunnen maken:

  • Een glimlach;
  • Een knipoog;
  • Een luisterend oor;
  • Een arm om je schouder;
  • Een lekker kopje koffie of thee;
  • Een (zelfgebakken) lekkernij (chocolade muffins, mmmmmmm…)
  • Een kaartje;
  • Onverwachts aangeboden hulp;
  • Een gezellige borrel bij vrienden of familie;
  • Inzet van vrijwilligers (voor een goed doel);
  • Een haarborstel ;-)
  • ….

Het grote verschil, dat kun je zelf zijn…
Ik denk dat iedereen voor zijn of haar situatie iets toepasselijks kan bedenken, welke kleine dingen jouw dag of jouw leven opfleurt, positieve energie geeft of gewoon de moeite waard maakt.
Maar heb je er wel eens bij stil gestaan dat ook jij het verschil kan maken? De moeite is misschien heel klein, maar het kan zomaar zijn, dat het voor een ander hét verschil maakt.

Geluk is het enige wat zich verdubbelt als je het deelt…
En dat hoeft niet eens wat te kosten. Veel dingen in het leven zijn gratis. Kijk maar eens naar het lijstje hier boven. Biedt dat oude vrouwtje je hulp aan, als je ziet dat ze moeite heeft om met haar rollator op de stoep te komen. Glimlach naar iedereen die je tegenkomt, sta open en positief naar de wereld, stuur eens een kaartje naar je moeder, gewoon omdat je van haar houdt, of neem wat lekkers mee voor bij de koffie op je werk. En, wie goed doet, wie goed ontmoet. Geluk zit eigenlijk in een klein hoekje!