Het boek: 'Bob de straatkat'

Een blogpost over een boek? Ja, ik ben dol op lezen. Ik lees vrijwel dagelijks. En eigenlijk wel van verschillende genres. Maar dit verhaal is er één die me vanaf de eerste bladzijde enorm aansprak. Ik kan iedereen aanbevelen om het te lezen.

Dit waargebeurde verhaal draait om twee personen: James Bowen, een straatkrant- straatkrantverkoper, en zijn kat, Bob. Maar zoals de titel al doet vermoeden, staat vooral Bob de straatkat, centraal.

verkoper, en zijn kat, Bob. Maar zoals de titel al doet vermoeden, staat vooral Bob de straatkat, centraal.

James zit in een afkickprogramma en woont begeleid zelfstandig. Op een dag zit er een rode kater in het appartementsgebouw waar James woont. Het dier is er slecht aan toe.  

Een stukje uit het boek...

Hij bleef me met die intelligente, wat afstandelijke blik aankijken, alsof hij me probeerde in te schatten. Ik besloot hem in zijn nek te aaien. Om vriendjes te worden, maar ook om te voelen of hij misschien een bandje of een ander identificatieding om had. In het donker was dat moeilijk te zien. Ik volde niets en dacht daarom dat hij een zwerfkat moest zijn. Er waren in Londen een heleboel zwerfkatten. Blijkbaar vond hij het aaien fijn, want hij gaf me zacht kopjes. Toen ik hem op zijn rug klopte, voelde ik dat hij slecht in zijn vacht zat. Er zaten zelfs een paar kale plekken in. Hij had duidelijk behoefte aan een goede maaltijd. En doordat hij me zo enthousiast kopjes gaf, begreep ik dat hij ook veel liefde en zorg kon gebruiken. ‘Arme drommel. Volgens mij is het een zwerfkat. Hij heeft geen bandje of zo om en is heel mager,’ zei ik , terwijl ik opkeek naar Belle, die geduldig bij de trap stond te wachten. Ze kende mijn zwak voor katten. ‘Nee James. Je kunt hem niet meenemen.’ Ze knikte in de richting van de deur waarvoor de kat zat. ‘Hij is echt niet zomaar naar binnen gelopen en daar gaan zitten. Hij woont daar. Waarschijnlijk wacht hij tot de bewoners thuiskomen en hem binnenlaten.’

Hoe gaat het verder...

Nadat James zich ervan verzekerd heeft dat de eigenaar niet in het appartementsgebouw woont, neemt hij de kat mee en verzorgt hem. James gaat er vanuit dat Bob op straat leeft en besluit, dat wanneer hij weer gezond is, binnen afzienbare tijd zijn leven op straat moet oppakken. Maar Bob denkt daar heel anders over…

Tot slot

Ik heb het boek met tranen in mijn ogen gelezen. Het ontroerde mij om te lezen over de band tussen James Bowen en zijn kat Bob. Ongelofelijk dat dit echt gebeurd is. Nog nooit heb ik een verhaal gelezen door de ogen van een straatkrantverkoper. Dit alleen al doet mij nu heel anders naar straatkrantverkopers kijken.

Ik ben een echte dierenliefhebber, wat voor mij waarschijnlijk de doorslag gaf, om dit boek te lezen. Maar ook wanneer je niet zo dol bent op dieren, zal dit verhaal, hoe dan ook, iets met je doen.

Wel blijft als een paal boven water staan wat op de voorkant van het boek staat: ‘hoe ik het leven van een kat redde en hij dat van mij…’

Niet voor niets is dit boek een bestseller.