Schrijven, leerzaam, zinvol, magisch, oneindig...

Een sombere zaterdagmiddag in juni. Het is lente en de zomer staat voor de deur. Nou ja, meteorologisch dan. Ietwat verveeld scrol ik door de Google afbeeldingen. Aangezien ik dol ben op kleding, en daarom vaak op zoek naar inspirerende combinaties, snuffel ik graag tussen de Google afbeeldingen. 

Maar het begint me nu toch een beetje te duizelen. Er zijn al zoveel goede ideeën aan mij voorbij gekomen, dat ik door de bomen het bos niet meer zie.

Gapend sluit ik de pagina en staar vermoeid naar buiten. Zal ik even met de hond gaan wandelen? Nee, veel te beroerd weer buiten. Een leuk programma kijken? Ook geen zin in. Weet je wat? Ik start Google Drive, open een nieuwe Google document en begin te schrijven.

Woorden, zinnen en verhalen…

Je hebt ze altijd bij je. Of je nu op je werk bent, in het winkelcentrum loopt, op een verjaardag zit of  gewoon thuis, wanneer je verveeld op de bank zit.

Sinds ik veel schrijf ben ik onbewust alert op inspiratie. Observerend in het Openbaar Vervoer, luisterend naar de gesprekken om mij heen, zelf in conversatie met mijn collega’s, kijkend naar een programma of wanneer ik een verhaal lees wat me bij de keel grijpt.

De woorden, ze slaan zich op in mijn hoofd. Maar niet om daar te blijven. Ze moeten er uit. Het moet zwart op wit.

Waarom...?

Woorden, zinnen en verhalen, ze doen iets met je, ze maken iets los. Je kunt er áltijd wat mee. Het maakt mijn verveelde, sombere en mistroostige middag tot een interessante en uiteindelijk een zinvolle dag.

De tijd vliegt. Je dwingt jezelf je gedachten en gevoelens ordelijk neer te zetten. De woorden worden zinnen, en de zinnen rijgen zich aaneen tot een verhaal. Ik bevind mij ineens heel ergens anders. Ik kruip in de huid van een ander. Ik ruik geuren, hoor stemmen en ervaar gevoel.

Wanneer de knop om is, word ik enthousiaster, nieuwsgierig, verdiep ik mij en kom ik tot conclusies.

Leerzaam...

Het klinkt je waarschijnlijk raar in de oren. Maar ik leer van mijn eigen schrijfsels. Wanneer ik nieuwe inzichten heb, te maken krijg met andere denkbeelden of wanneer bepaalde zaken mij opvallen waar ik over wil schrijven, zoek ik ondersteunend materiaal. Materiaal wat daar op voort borduurt, wat versterkt, maar die mij ook attendeert op zaken waar ik zelf nog niet bij had stil gestaan. Het maakt mijn schrijfsel nog boeiender en levendiger, voor de lezer (hopelijk) maar ook voor mij zelf.

Schrijven, het heeft iets magisch. Het is iets oneindigs. Het maakt mijn tijd, mijn dagen, ja mijn leven zinvol.