Pagina's

zondag 8 november 2015

Het brein achter...

Met uitgestoken hand komt ze op mij af lopen. Een jonge meid in een zwart tricot jurkje, met een bijpassende zwarte legging, een paar hippe sneakers eronder, een hoge staart en een pony boven haar opvallende lichte blauwe ogen. In een flits zie ik haar donker gelakte nagels. Haar sjaal met print maakt de outfit af.


Een doorsnee persoon eigenlijk. Ze loopt voor ons uit terwijl ze de deur open houdt bij haar kantoor. Een ruimte met een duidelijke vrouwelijke touch. Gezellige plantjes, een hip bankje, een tafeltje met thee, suiker en melk, mooie posters aan de muur, en fel gekleurde accessoires op het bureau.
Terwijl ze koffie voor ons haalt, bewonderen we een poster met gehaakte woonaccessoires. Een overzicht vol creatieve ideeën. Een Pinterest in het piepklein.


Terwijl we de koffie aangereikt krijgen geef ik een compliment voor de poster vol creatie ideeën. ´Haak je zelf ook?´ vraag ik. ´Eh, ja´ antwoord ze. ´Maak jij ook dit soort dingen die op de poster staan?´ vraag ik vervolgens, terwijl ik naar de poster wijs. ´Ja, die heb ik allemaal zelf gemaakt.´ Verrast kijk ik haar aan. ´Ja, die foto´s zijn ook van mijn hand´ gaat ze verder.  ´Via Instagram kan je heel simpel een zo´n poster laten maken, en dat heb ik met mijn eigen foto´s gedaan.´


Het hek van de dam…
Dit is een eerste aanzet voor een heel gesprek. Want ja, wanneer je gezamenlijke interesses hebt, loopt een conversatie vlot, zo niet uit (de hand). Je staat tenslotte niet iedere dag oog in oog met een vrouw die zelf haak patronen ontwerpt, workshops geeft, een eigen website heeft, interviews heeft gehad met bekende vrouwenbladen en zelfs bezig is een eigen boek te schijven die dit voorjaar gaat verschijnen.


Bescheiden….
´Maar, als ik vragen mag,´ zeg ik, ´wat doe je dan eigenlijk hier op kantoor achter een computerscherm?´ Lachend vertelt ze mij dat ze zowel van haar werk, als haar hobby houdt. ´Nou, als ik met zulke bijzondere talenten was gezegend, had ik mij daar volledig op gestort en het onderste uit de kan gehaald´ vertel ik haar stellig. ´Tja, het is een uit de hand gelopen hobby. Ik kan er gewoon mijn ei in kwijt en dat is toch leuk, als je dat naast je werk kunt doen?´

Deze bescheidenheid verbaasd me, maar het siert haar. Iets vol overgave en passie beoefenen zonder commerciële of financiële beweegredenen, brengen creaties voort waarin de liefde van de maker voelbaar is.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten